Как лечить бронхиальную астму. Советы как лечить астму. Где лечить бронхиальную астму. Чем лечить горло ребенку. Красное горло чем лечить быстрее. Чем лечить больное горло. Как лечить гнойную ангину. Скажите как лечить гнойную ангину ребенку. Как лечить ангину антибиотиками. Как лечить сухой кашель. У меня сильный кашель как лечить. Как лечить кашель народными средствами. Средства для возбуждения женщин. Быстрое возбуждение женщины. Признаки возбуждения у женщин. Волосы уход в домашних условиях. Быстрый уход за волосами и лицом. Уход за сухими волосами. Боли в спине лечение. Народное лечение спины дома. Лечение спины народными средствами. Лечение пальцев ног. Почему судороги в ногах причины лечение. Лечение ног народными средствами.

 

fbyoutube

Բարի գալուստ
ՀԵՔԻԱԹ




Как лечить бронхиальную астму. Советы как лечить астму. Где лечить бронхиальную астму. Чем лечить горло ребенку. Красное горло чем лечить быстрее. Чем лечить больное горло. Как лечить гнойную ангину. Скажите как лечить гнойную ангину ребенку. Как лечить ангину антибиотиками. Как лечить сухой кашель. У меня сильный кашель как лечить. Как лечить кашель народными средствами. Средства для возбуждения женщин. Быстрое возбуждение женщины. Признаки возбуждения у женщин. Волосы уход в домашних условиях. Быстрый уход за волосами и лицом. Уход за сухими волосами. Боли в спине лечение. Народное лечение спины дома. Лечение спины народными средствами. Лечение пальцев ног. Почему судороги в ногах причины лечение. Лечение ног народными средствами.

Սուրեն Մուրադյան «Արևիկը, Լուսիկն ու Աստղիկը»

Արևիկը, Աստղիկն ու Լուսիկը քույրիկներ են: Նրանք երբ շատ փոքրիկ էին, ուրիշ անուններ ունեին: Ես մոռացել եմ այդ անունները: Իսկ թե ինչո՞ւ փոխվեցին նրանց անունները, հիմա կիմանաք: Մի անգամ քույրիկները գնացին անտառ՝ մորի հավաքելու: Թփերի տակից կարմիր ու համեղ մորի էին քաղում նրանք, շարում երկար ծղերի մեջ, մեկ էլ ամպերը կուտակվեցին, երկինքը որոտաց:
Քույրիկները վախեցած երգեցին.
Մենք քաղում ենք մորի,
Զամբյուղները լցնում,
Անձրև՛, անձրև՛, շուտ կորի,
Ինչո՞ւ ես մեզ վախեցնում:
Այդ պահին թփերի տակից դուրս եկավ մի նապաստակ ու ասաց.
-Աղջիկներ, մի վախեցեք,
Ծառերի տակ մնացեք,
Հենց որ կտրի անձրևը,
Դուրս կգա ջերմ արևը:
Քույրիկները սրտապնդվեցին, մտան մի լայնատերև ծառի տակ: Սակայն անձրևը վարար էր ու նրանց լավ թրջեց:
-Հիմա ո՞ւր գնանք այսպես թրջված շորերով:
Նապաստակը նորից քաջալերեց նրանց.
-Ճիշտ է, թրջվել եք դուք շատ,
Բայց կհանեմ ձեզ բացատ.
Կչորանաք բացատում՝
Ճամփա կընկնեք դեպի տուն:
Նապաստակը թռչկոտելով նրանց առաջնորդեց մինչև բացատ: Այնտեղ տաք էր, արևոտ: Արևն անմիջապես չորացրեց նրանց շորերը: Իսկ քույրիկներն այնքան սիրեցին արևին, որ իբրև երախտագիտության նշան՝ ավագ քրոջը անվանեցին Արևիկ: Նապաստակին էլ դուր եկավ այդ անունը ու բաժանվելիս երգով ասաց.
Շնորհավոր թող լինի
Քո անունը՝ Արևիկ,
Դե գնացի ես անտառ՝
Ուտեմ կեղև, տերևիկ:
Քույրերը բացատում մի քիչ էլ դես ու դեն ընկան, մորի հավաքեցին, մինչև որ տեսան մութն ընկել է: Դուրս եկան բացատից, բայց խիտ ծառերի մեջ գյուղ տանող ճանապարհը կորցրին:
-Հիմա ո՞ւր գնանք,-ասացին կամաց:
Մեկ էլ նրանցից մեկը բարձրաձայն կանչեց.
- Հե՛յ, ո՞վ կա այստեղ, օգնեցե՛ք, ճանապարհը կորցրել ենք:
Ես ծաղկապոչ Աղվեսն եմ,
Անտառը իմ պարտեզն է,
Գիտեմ ամեն արահետ,
Բլուր, կածան, ձոր ու գետ,
Ձեզ անտառից կհանեմ,
Գյուղի ճամփա կտանեմ,
Լուսի՛ն, լուսի՛ն, դուրս արի,
Որ մենք դուրս գանք անտառից:
Երկնքում երևաց լուսինը և լուսավորեց անտառը: Աղվեսը սպիտակ պոչը քարշ տալով ընկավ առաջ:
Աղվեսը տարավ, տարավ հանեց մի լայն ճանապարհ, դա հենց գյուղ տանող ճանապարհն էր: Քույրիկներն ուրախացան ու միջնեկ քրոջ անունը դրեցին Լուսիկ: Աղվեսն էլ բաժանեց նրանց ուրախությունը:
Շնորհավոր թող լինի
Քո նոր անունը՝ Լուսիկ,
Դե գնացի, միշտ հիշեք
Ձեր բարեկամ աղվեսին:
Աղվեսը նորից վերադարձավ անտառ, իսկ քույրիկները շարունակեցին ճանապարհը: Բայց
 ա ՜յ քեզ անհաջողություն. լուսնի դեմքը պատեցին ամպերը ու ճանապարհը մթնեց:
Քույրիկները վախից սսկվեցին: Նրանցից մեկը թույլ ասաց.
-Հե՛յ, ո՞վ կա այստեղ մոտիկ:
-Ես…ես, ի՞նչ կա:
-Դու ո՞վ ես:
-Բրդոտ արջուկն եմ, չե՞ք ճանաչում:
-Վա՛յ, մամա, ջան,-ճչաց փոքրիկ քույրիկը:
-Մի վախեցեք, ես ոչինչ չեմ անի,-ասաց Արջուկը,-հիմա ես ձեզ կօգնեմ:
-Ես արջուկ եմ մի բրդոտ,
Ես անվախ եմ ու սրտոտ,
Մեղր ու փեթակ հիշելով՝
Ման եմ գալիս գիշերով.
Սակայն շատ եմ ես բարի,
Աստղի՛կ, Աստղի՛կ դուրս արի:
Հենց որ արջուկը երգն ավարտեց, երկնքում փայլեցին աստղիկներն ու լուսավորեցին ճանապարհը: Քույրիկները քայլեցին Արջուկի առաջնորդությամբ մինչև գյուղի ծայրը:
-Դե այստեղից արդեն դուք կարող եք գնալ. իմ բաժանվելու ժամանակն է,- ասաց Արջուկը:
-Ախ, սիրելի արջուկ, այնպե՛ս երախտապարտ ենք քեզ:
-Ինչո՞ւ ինձ, ա՛յ, նայեք երկնքին, աստղիկներից շնորհակալ եղեք:
-Ա՛, բոլորովին մոռացել էինք, մեր կրտսեր քույրիկի անունն էլ կդնենք Աստղիկ ու միշտ կհիշենք աստղիկներին:
-Դե ինձ մնում է շնորհավորել,- ասաց Արջուկը:
Շնորհավոր թող լինի
Աստղիկ անունը սիրուն.
Քեզ քաջի սիրտ պարգևի՝
Չվախենաս անտառում:
Արջուկը վերադարձավ անտառ, իսկ Արևիկը, Լուսիկն ու Աստղիկը ուրախ-ուրախ մտան գյուղ: Երբ հասան տուն, մայրիկը մեկ-մեկ գրկեց նրանց ու համբուրեց: Եվ երբ իմացավ այս ամբողջ պատմությունը, ցանկություն հայտնեց անպայման մի շնորհակալական նամակ ուղարկել Նապաստակին, Աղվեսին ու Արջուկին: Քույրիկները կատարեցին մայրիկի ցանկությունը, նամակ գրեցին ու անտառապահի հետ ուղարկեցին անտառ: Անտառապահը հավաքեց բոլոր կենդանիներին ու բարձրաձայն կարդաց այդ նամակը.
Ողջո՛ւյն, բարի Նապաստակ,
Եվ ձեզ՝ Արջուկ, Աղվեսիկ,
Ձեզ կհիշենք շարունակ…
Արև, Աստղիկ ու Լուսիկ:


Comments: