Новая немецкая медицина. Советы от немецкая медицина. Клиника немецкой семейной медицины. Почему в израиле хорошая медицина. Главные новости медицины израиля. Медицина в израиле отзывы. Аденома простаты лечение. Быстрое народное лечение аденомы простаты. Аденома простаты и простатит. Легкий способ перестать курить. Как перестать курить уже сегодня. Как перестать хотеть курить. Уход за кожей лица. Качественный уход за кожей летом. Домашний уход за кожей. Боли на ранних сроках беременности. Быстрое лечение на ранних сроках беременности. Ощущения на ранних сроках беременности. Воспаленные гланды лечение. Чем лечить воспаленные гланды дома. Воспаленные гланды симптомы. Прыщи на лице как избавиться. Как навсегда избавиться от прыщей с лица. Прыщи на подбородке как избавиться.

 

fbyoutube

Բարի գալուստ
ՀԵՔԻԱԹ




Новая немецкая медицина. Советы от немецкая медицина. Клиника немецкой семейной медицины. Почему в израиле хорошая медицина. Главные новости медицины израиля. Медицина в израиле отзывы. Аденома простаты лечение. Быстрое народное лечение аденомы простаты. Аденома простаты и простатит. Легкий способ перестать курить. Как перестать курить уже сегодня. Как перестать хотеть курить. Уход за кожей лица. Качественный уход за кожей летом. Домашний уход за кожей. Боли на ранних сроках беременности. Быстрое лечение на ранних сроках беременности. Ощущения на ранних сроках беременности. Воспаленные гланды лечение. Чем лечить воспаленные гланды дома. Воспаленные гланды симптомы. Прыщи на лице как избавиться. Как навсегда избавиться от прыщей с лица. Прыщи на подбородке как избавиться.

Սուրեն Մուրադյան «Արևիկը, Լուսիկն ու Աստղիկը»

Արևիկը, Աստղիկն ու Լուսիկը քույրիկներ են: Նրանք երբ շատ փոքրիկ էին, ուրիշ անուններ ունեին: Ես մոռացել եմ այդ անունները: Իսկ թե ինչո՞ւ փոխվեցին նրանց անունները, հիմա կիմանաք: Մի անգամ քույրիկները գնացին անտառ՝ մորի հավաքելու: Թփերի տակից կարմիր ու համեղ մորի էին քաղում նրանք, շարում երկար ծղերի մեջ, մեկ էլ ամպերը կուտակվեցին, երկինքը որոտաց:
Քույրիկները վախեցած երգեցին.
Մենք քաղում ենք մորի,
Զամբյուղները լցնում,
Անձրև՛, անձրև՛, շուտ կորի,
Ինչո՞ւ ես մեզ վախեցնում:
Այդ պահին թփերի տակից դուրս եկավ մի նապաստակ ու ասաց.
-Աղջիկներ, մի վախեցեք,
Ծառերի տակ մնացեք,
Հենց որ կտրի անձրևը,
Դուրս կգա ջերմ արևը:
Քույրիկները սրտապնդվեցին, մտան մի լայնատերև ծառի տակ: Սակայն անձրևը վարար էր ու նրանց լավ թրջեց:
-Հիմա ո՞ւր գնանք այսպես թրջված շորերով:
Նապաստակը նորից քաջալերեց նրանց.
-Ճիշտ է, թրջվել եք դուք շատ,
Բայց կհանեմ ձեզ բացատ.
Կչորանաք բացատում՝
Ճամփա կընկնեք դեպի տուն:
Նապաստակը թռչկոտելով նրանց առաջնորդեց մինչև բացատ: Այնտեղ տաք էր, արևոտ: Արևն անմիջապես չորացրեց նրանց շորերը: Իսկ քույրիկներն այնքան սիրեցին արևին, որ իբրև երախտագիտության նշան՝ ավագ քրոջը անվանեցին Արևիկ: Նապաստակին էլ դուր եկավ այդ անունը ու բաժանվելիս երգով ասաց.
Շնորհավոր թող լինի
Քո անունը՝ Արևիկ,
Դե գնացի ես անտառ՝
Ուտեմ կեղև, տերևիկ:
Քույրերը բացատում մի քիչ էլ դես ու դեն ընկան, մորի հավաքեցին, մինչև որ տեսան մութն ընկել է: Դուրս եկան բացատից, բայց խիտ ծառերի մեջ գյուղ տանող ճանապարհը կորցրին:
-Հիմա ո՞ւր գնանք,-ասացին կամաց:
Մեկ էլ նրանցից մեկը բարձրաձայն կանչեց.
- Հե՛յ, ո՞վ կա այստեղ, օգնեցե՛ք, ճանապարհը կորցրել ենք:
Ես ծաղկապոչ Աղվեսն եմ,
Անտառը իմ պարտեզն է,
Գիտեմ ամեն արահետ,
Բլուր, կածան, ձոր ու գետ,
Ձեզ անտառից կհանեմ,
Գյուղի ճամփա կտանեմ,
Լուսի՛ն, լուսի՛ն, դուրս արի,
Որ մենք դուրս գանք անտառից:
Երկնքում երևաց լուսինը և լուսավորեց անտառը: Աղվեսը սպիտակ պոչը քարշ տալով ընկավ առաջ:
Աղվեսը տարավ, տարավ հանեց մի լայն ճանապարհ, դա հենց գյուղ տանող ճանապարհն էր: Քույրիկներն ուրախացան ու միջնեկ քրոջ անունը դրեցին Լուսիկ: Աղվեսն էլ բաժանեց նրանց ուրախությունը:
Շնորհավոր թող լինի
Քո նոր անունը՝ Լուսիկ,
Դե գնացի, միշտ հիշեք
Ձեր բարեկամ աղվեսին:
Աղվեսը նորից վերադարձավ անտառ, իսկ քույրիկները շարունակեցին ճանապարհը: Բայց
 ա ՜յ քեզ անհաջողություն. լուսնի դեմքը պատեցին ամպերը ու ճանապարհը մթնեց:
Քույրիկները վախից սսկվեցին: Նրանցից մեկը թույլ ասաց.
-Հե՛յ, ո՞վ կա այստեղ մոտիկ:
-Ես…ես, ի՞նչ կա:
-Դու ո՞վ ես:
-Բրդոտ արջուկն եմ, չե՞ք ճանաչում:
-Վա՛յ, մամա, ջան,-ճչաց փոքրիկ քույրիկը:
-Մի վախեցեք, ես ոչինչ չեմ անի,-ասաց Արջուկը,-հիմա ես ձեզ կօգնեմ:
-Ես արջուկ եմ մի բրդոտ,
Ես անվախ եմ ու սրտոտ,
Մեղր ու փեթակ հիշելով՝
Ման եմ գալիս գիշերով.
Սակայն շատ եմ ես բարի,
Աստղի՛կ, Աստղի՛կ դուրս արի:
Հենց որ արջուկը երգն ավարտեց, երկնքում փայլեցին աստղիկներն ու լուսավորեցին ճանապարհը: Քույրիկները քայլեցին Արջուկի առաջնորդությամբ մինչև գյուղի ծայրը:
-Դե այստեղից արդեն դուք կարող եք գնալ. իմ բաժանվելու ժամանակն է,- ասաց Արջուկը:
-Ախ, սիրելի արջուկ, այնպե՛ս երախտապարտ ենք քեզ:
-Ինչո՞ւ ինձ, ա՛յ, նայեք երկնքին, աստղիկներից շնորհակալ եղեք:
-Ա՛, բոլորովին մոռացել էինք, մեր կրտսեր քույրիկի անունն էլ կդնենք Աստղիկ ու միշտ կհիշենք աստղիկներին:
-Դե ինձ մնում է շնորհավորել,- ասաց Արջուկը:
Շնորհավոր թող լինի
Աստղիկ անունը սիրուն.
Քեզ քաջի սիրտ պարգևի՝
Չվախենաս անտառում:
Արջուկը վերադարձավ անտառ, իսկ Արևիկը, Լուսիկն ու Աստղիկը ուրախ-ուրախ մտան գյուղ: Երբ հասան տուն, մայրիկը մեկ-մեկ գրկեց նրանց ու համբուրեց: Եվ երբ իմացավ այս ամբողջ պատմությունը, ցանկություն հայտնեց անպայման մի շնորհակալական նամակ ուղարկել Նապաստակին, Աղվեսին ու Արջուկին: Քույրիկները կատարեցին մայրիկի ցանկությունը, նամակ գրեցին ու անտառապահի հետ ուղարկեցին անտառ: Անտառապահը հավաքեց բոլոր կենդանիներին ու բարձրաձայն կարդաց այդ նամակը.
Ողջո՛ւյն, բարի Նապաստակ,
Եվ ձեզ՝ Արջուկ, Աղվեսիկ,
Ձեզ կհիշենք շարունակ…
Արև, Աստղիկ ու Լուսիկ:


Comments: